God of war: Chains of olympus

Na God of war deel 1 en deel 2 helemaal uitgespeeld te hebben op de PS2, was het wel eens tijd om ook het kleine broertje Chains of olympus uit te spelen op de PSP (draagbare playstation). Ik ben al aan dit spel begonnen tijdens onze vakantie in Limburg (September) maar heb het al die tijd laten liggen omdat die PSP altijd maar zonder stroom zit!! Zelfs tijdens de laatste 2 uur gamen die ik dus nu ben begonnen moest ik hem alweer opladen .. maar goed, het gaat nu over het spel, niet de PSP.

Het spel is eigenlijk gewoon precies het zelfde als de grotere versies op de PS2: De bewegingen, omgevingen, en spel vormen zijn allemaal exact het zelfde. Het verhaal is gelukkig wel nieuw, en zit tussen dat van deel 1 en 2 in (dus een soort deel 1.5).

Het spel is eigenlijk best kort, met minder dan 5 uur spelen had ik hem uit, en dat is voor zo’n klein spel best veel, maar voor een God of war spel gewoon te weinig. Ik wil meer! En dat had ook makkelijk gekund als ze minder tussen filmpjes (die overigens SUPER mooi zijn) in het spel hadden gepropt.

Chains of Olympus is een super groot spel op een kleine manier, en doet totaal niet onder voor deel 1 en 2!

Daxter

Daxter is een erg goed gelukt 3D platform spel op de PSP. Ik heb deze game dan ook bijna non stop zitten spelen, en had daar zelfs Killzone even voor aan de kant geschoven.

Ik wist niet precies wat ik van Daxter moest verwachten qua game, ik had eigenlijk wat meer schiet actie verwacht, maar Daxter is gewoon simpel een ongedierte-verdelger en je begint dus met een vliegenmepper als wapen. Later krijg je nog wel wat andere verdelgings wapens die je ook kunt gebruiken om kleine stukjes te vliegen en op hogere plaatste te komen.

Er is wel één groot minpuntje, en dat is dat de eindbaas te moeilijk is!. Ik heb het hele spel uit op de eindbaas na. De moeilijkheid komt ook van het probleem dat er bij de eindbaas zoveel op het scherm te zien is, dat de PSP het niet helemaal aan kan. Hierdoor mis ik veel sprongen en val ik dus steeds dood neer.. beetje jammer, want verder is dit een geweldig spel.

Killzone: Liberation

Toen Aline vorige week de PSP kocht, wist ik gelijk dat ik dit spel erbij ging zoeken om te spelen. Gemaakt door een Nederlands bedrijf (jawel, we hebben meer goede game bedrijven hier!) is dit een spel dat gebasseerd is op een PS2 spel (ook van hun). Hoewel het PS2 spel mij niet zo trekt (het zoveelste 1e-persoons schiet spel) hebben ze voor de PSP een andere aanpak genomen. Je kijkt nu van bovenaf op de actie en dit maakt het naar mijn mening een origineler spel.

Vooral als je de PSP in je handen hebt rustend op je schoot dan heb je echt het gevoel soms dat je van hoog in de lucht neer kijkt op de wereld van het spel.

De game zelf is en blijft een shooter, maar wel met tactische en interessante missies. Het ziet er allemaal erg mooi uit, alhoewel het tot waar ik nu ben, ook wel erg het zelfde kleurtje heeft (grijs/grauw/zanderig/betonnerig) maar dat geeft dan ook weer wel het gevoel van de “oorlog” die aan de gang is weer. Moet wel bij vermelden dat ik nog maar op zo’n 12% van het volledige spel zit, dus wie weet zitten we straks nog in vrolijkere kleuren schema’s

Voor iedereen met een PSP en interesse in tactische shooters met een originele inval is het een aanrader (zelfs ik vind het leuk om te spelen, en hou meestal niet van die echte oorlogs-shooters).

Burnout series

Als er een race-serie is waar we fan van zijn, dan moet dat wel de Burnout series zijn. We hebben ondertussen bijna alle delen van deze games: Burnout 1, Burnout 2: Point of Impact, Burnout 3: Takedown, Burnout: Revenge en mijn persoonlijke favoriet Burnout: Dominator.

Er zijn al twee nieuwe, Burnout: Paradise voor de xbox360, maar ook een compilatie deel voor de PSP (draagbare sony) Burnout: Legends. Deze laatste gaat er in ieder geval komen, en Paradise misschien ook nog wel voor de Xbox360 (als hij in prijs gaat zakken)

Ik heb de Burnout games nog niet uitgespeelt, maar de games zijn allemaal erg goed, en vooral de nieuwere delen zien er zo super goed uit en spelen zo lekker dat ze in het favoriete game lijstje staan (sterker nog, op Excite truck na hebben we geen andere race games in huis geloof ik). Ik hou zelf vooral van het race gedeelte, lekker scheuren en punten opstapelen door je tegenstander mooi tegen de vangrail te duwen of door op de verkeerde weg te rijden vlak langs de “tegenliggers”.

Je kan daar naast ook speciale “crashes” spelen, waarbij het de bedoeling is zo spectaculair mogelijk een stapel crashes te veroorzaken door hard op een kruispunt afterijden of gewoon achter op een file te knallen.. vreemd genoeg is dit meer iets voor Aline

Erg goede race games, en een aanrader voor iedereen die wil racen op welke console dan ook!