Domme ton
Hij stond er al heel wat jaartjes, het lelijke ding, dat al lang niet meer doet wat hij moet doen: De blauwe water ton. Er zijn een paar redenen waarom hij zo irritant was, als eerste: hij zat helemaal vol, en alles liep er dus gewoon over en uit.. plus..we hebben niet eens een tuin! De reden waarom die regen ton achter ons huis stond is ons totaal onduidelijk (overgebleven van vorige bewoners).
Al regelmatig zeiden we dat we hem weg moesten doen, maar vandaag ook besloten om dat dan maar gelijk te doen. Na even kijken hoe of wat, heel simpel besloten om met de boor een gaatje te boren, en het water eruit laten spuiten. Dat heeft nog wel zo’n 30 a 45 minuten mogen duren, maar toen was hij dan ook zo goed als leeg (op de onderste laag blubber, modder, smurrie, en andere vieze troep na).
Gelijk naar de stort gebracht, dus de lelijke blauwe water ton is verleden tijd! En wij hebben iets meer ruimte in ons achter steegje/tuintje/stukje 
Het stuk waterpijp dat de ton in ging heb ik boven het dak van de (@#$@!@# lawaai @#$@#) buurman los gemaakt, zodat de regen uit de dakgoot nu op zijn dakterras valt (waar hij nog een andere afvoer heeft) en de smurrie,blubber,modder, netjes de steeg uit staan vegen waar de !@#$*@# buurman altijd de steeg blokkeert met brommer, fiets, of andere troep.. opgelost!
Kittens in actie
En hoe leuk de foto’s ook zijn, het is natuurlijk nog leuker om ze te zien spelen en rennen, dus ik heb wat filmpjes gemaakt! Hier onder een lange, en de overige delen zijn: deel2, deel3, deel4 en deel5
Nikki … maar ook Suffie!
En toen besloten we toch maar voor 2 kittens te gaan, en ook de ietjes achter lopende kitten een huisje te geven. We noemen hem al een poosje Suffie omdat hij toch een beetje suf over komt, hij is nog niet zo ver als de andere kittens en dit kun je ook duidelijk op de foto zien, waar zelfs zijn oogjes nog niet helemaal open lijken.
Verder lijkt hij veel op Nikki, maar iets minder wit. Het is opzich wel veel katten in huis zo (5 in totaal) maar overdag merk je amper dat er katten zijn, Eek is of lekker buiten en komt zo nu en dan even voor het raam naar binnen kijken, of hij ligt achter in de keuken op de krabpaal. Tudi ligt veel onder ons buro op een paar kratten, of achter ons op de bank in een hoekje, en alleen Tuli is vaak in het zicht op ons buro of op de grond of op de bank te vinden.
Verder moeten we nog zien hoe het gaat met Nikki en de andere katten, tot nu toe lijkt alleen Tudi te weten hoe je met een kitten moet om gaan, en heeft Nikki al wat zitten likken en besnuffelen, Eek moet er niks van hebben, en Tuli heeft grote ogen, platte oren en gaat er het liefst met haar pootje naar toe.
Dit zal wel komen omdat het kittens zijn, en dus onbekende kleine beestjes, maar we zijn toch bang dat als het niet beter gaat dat Nikki alleen het niet echt leuk heeft, en zo met haar broertje erbij moet dat een stuk makkelijker zijn. Ook hebben we bedacht dat als het ECHT niet gaat met Tudi en Tuli, dat ze lekker naar buiten mogen, en ze maar uitzoeken wanneer ze thuis komen (dit alleen als het echt fout blijft gaan, want liever niet natuurlijk).
Anyway, hier nog wat foto’s van de mooiste kitten uit het nest, en de ..ahum..lelijkste kitten ;p
Nikki !
Ze is nu al 4 weken oud, en loopt al redelijk (met letterlijk omvallen en opstaan) en kijkt leuk naar alles om d’r heen en als iets haar aandacht trekt dan loopt ze er al best snel op af om het te onderzoeken.
Zand sculpturen
Vandaag zijn we weer vroeg op de fiets gehopt, en met de boot naar Texel gegaan. Een fiets tochtje van 20 minuten later zaten we bij het strand waar de hele zomer Zand sculpturen te zien zijn. Ik had het nog nooit gezien, en was best onder de indruk van al het moois. Tot in de kleine details hebben ze er wat van gemaakt, en het waren ook ERG creatieve kunst stukjes. Zie alle 66 foto’s hier, of kijk onder naar een paar van de mooiste:
Verhaal: Ambitie
Het was wel weer eens tijd om een 250 woorden verhaal te schrijven voor de WoW, dus bij deze mijn verhaal over Ambitie:
Als kleine jongen had hij altijd al veel ambitie gehad. Nooit nam hij genoeg met wat hij kreeg of zelfs wat hij deed. Hij moest en zou de beste zijn in alles
Dit kwam waarschijnlijk door zijn ouders, die leken totaal geen ambitie te hebben. Het frustreerde hem ongelooflijk dat mensen tevreden bleven met wat ze hadden, en niet de ambitie om de beste te zijn.
Nu, jaren later, stond hij op het punt om zijn ultieme droom uit te zien komen, hij zou de beste zijn in zijn “vak”. Voor zijn gevoel zou de hele wereld beginnen met juichen als dit zou lukken.
De volgende ochtend, terwijl hij, inspecteur Hendriksen, het bureau inliep was er een grote paniek, het was duidelijk dat er iets groots was gebeurd. Hij liep de gang door en het hoofdkantoor binnen. “Wat is hier gaande?” vroeg hij, en één van de nieuwe agentjes, net uit zijn training, kwam opgewonden naar hem toe en zei “Ze hebben een heel gezin gevonden! Iedereen vermoord op brute wijze, en tentoon gesteld in en om het huis”.
Hendriksen stond even verstijfd op de grond, en toen niemand keek kwam er een korte kleine glimlach over zijn gelaat en een fonkeling in zijn ogen.
Hij zou zich mengen in het onderzoek, helpen zoeken naar de moordenaar, wetend dat “de zieke geest” nooit gevonden zou worden.. daar zou hij zelf wel voor zorgen, dit zou de grootse, afschuwelijkste, en vooral onopgeloste, moord zaak worden van de eeuw. briljant!
